Çəkdiyim ağrını çəkməsin heç kim, Gör neçə üzü var bu keşməkeşin.

Yarıyan eşqimi qoruyan eşqin Ömrümün qorxusu-hürküsü olub.

1967 * * * İllər dağa dönüb düşdü araya, Ortada çox umu, çox küsü olub.

Yaxşı ki, axşamlar baxırıq Aya, Səmalar barışıq güzgüsü olub. Vallah, val dəyişib sözdən qaçmağın Sozalan canımın üzgüsü olub.

Sakitlik yayılır şimşək çaxanda Göylərin səyyari gurultusundan...

Bu da təbiətin təbabətidir, Sükut cilalayır yorğun hissləri.

Sakitcə süzülüb ilıq şəfəqlər Öpüşlə oyadır qönçə nərgizi. Sən elə bilmə ki, sakitlik deyil Yatmış arıların vızıltıları...

Sakitlik içirik qürub çağında Şır-şır bulaqların şırıltısından.Görəndə gözünə çox baxmamışam, Elə bilirsən ki, darıxmamışam? Axı neyləyim ki, yalqız bir quşam; Yuxum da bir anın mürgüsü olub. Səni tanıyandan girincəm, girinc, Nə könlüm toxtaqdı, nə qulağım dinc.Bu necə sevgidi, bu necə sevinc, - Dərddən oxuyanın türküsü olub.Nə götürəni var, nə işlədəni, Sapından ayrıdı başı, bədəni. Amma bir sözünü mən gerçək bildim: “Kəsdirən olmasa, kəsən deyildim. Könlünü almağa yoxdur bəhanəm, Barı saçındasa tel titrəməyir.Axı nə suçum var, nə də qurğum var, Mənimlə qırmaq da, qurmaq da olar...” 1962 SAKİTLİK Sakitlik qoynunda açılıb səhər, Sükut cilalayır duyğunu, hissi. Nə başım üstündə bulud kişnəyir, Nə döyür üzümə tozlu küləklər... O yanda şən quşlar ötüşür dil-dil, Gəlir qıjovların qıjıltıları.1967 TƏZƏLƏYƏNDƏ Ağaclar oyanıb meşə boyunca, Dolub budaqların boş dimdikləri.